حبل ورید

من که در منظره ها روی تو را می بینم
بی سبب نیست که ازماه غزل می چینم

پشت ابرم برود باز همان خورشیدست
زیر آن پنجره اش شب به شبی می شینم

با تو طنّاز محل طعم نمک می گیرد
آن لبت شهد عسل، ای نمک شیرینم

هر زمانی که تو را در بغلم می گیرم
نخل و رمّان وعسل، از نفست می چینم

هر گلی در نظرت عطر خودش را دارد
حیف این عمر که از غصه ی تو غمگینم

چشم من مذهب چشمان تو را معتقدست
وقت خوابت بشود تا به سحر بی دینیم

چون رگی در سر وگردن تو به من نزدیکی
روزگاری ست تو را جای خدا می بینم

قم – 1395/6/25

زیبا ببین - وحید لقمانی...