آهوی شیرازی

تو آن آهوی شیرازی، چه چشمانی به سر داری
انار ترش وشیرینی که هر فصلی ثمر داری

در این شهرت چه ها کردی که سعدی دارد و حافظ
خدا داند به هر انگشت خود صد ها هنر داری

محلّی زیر پرگارت به دنبال تو می گردند
به هر جایی که می خواهی تو صدها همسفر داری

تو رقصت آسمان را باز با باران کند شاعر
که شرشر ساز وآهنگت، جهانی در کمر داری

تو آن یسنای زرتشتی، همان قدّیس بودا ها
ولی با من مسلمانی که در دستت تبر داری

لبانت قند مصری، خنده هایت چای لاهیجان
دهد آرامشم چشمت، تو در جانم اثر داری

عزیزم! خنده کم کن قند خونم می رود بالا
چه حلوایی به لب داری که یک دنیا شکر داری

چه صوری می زند چشمت تو اسرافیل دنیایی
نمی دانم کجای شانه هایت بال و پر داری

زدی از خانه ات بیرون، تراکم می شود در شهر
شمالی فصل تعطیلی، مرتّب رهگذر داری

امان از چادر مشکی! حیایت بی قرارم کرد
چه کُفری می کند من را، چه قدری دردسر داری

رشت - ۱۳۹۶/۳/۷

برچسبها: شعرعاشقانه, وحیدلقمانی, شیراز, حافظ, لاهیجان

زیبا ببین - وحید لقمانی...